پژمان

چند وقتی هست که اداره مهاجرت استرالیا قانونی وضع کرده که به موجب اون در روند بررسی پرونده ها تغیراتی بوجود آمده. این تغییرات شامل یه سری رشته ها میشه. که از بخت بد ما شامل ما هم شده. فکر میکنم یه سالی پروندم عقب افتاده. البته خوش به حال کسایی که رشتشون تو لیست جدید هست. البته من از دوستانی که در استرالیا هستن شنیدم که اوضاع و احوال کار اونجا زیاد تعریفی نداره. خوب البته تو ایران هم شاهد افزایش بیکاری و ورشکستگی کلی شرکت هستیم. تو ایران هم استخدام کمی سخت تر شده و شرکت ها هم دارن نیروهای خودشون رو تعدیل میکنن. البته خدا رو شکر تو شرکت ما برای من این اتفاق نیافتاد.

خدا به دادمون برسه. بد وضعیتی شده. ایشالا همه به خواسته خودشون برسن. همه موفق باشین.

افراد زبان انگلیسی را غالبا با دو لهجه آمریکایی و بریتیش میشناسند. اما جالب است بدانید که لهجه استرالیایی با آن ها فرق دارد. لهجه خاصی که واقعا درک آن بسیار سخت است و تمرین زیاد لازم دارد. کسانی هم که به استرالیا سفر کرده اند از این موضوع شکایت میکنند. برای ما مهاجرین هم خیلی این مسئله مهم است. مخصوصا اینکه هنگام مصاحبه برای استخدام تسلط بر زبان برای کارفرمایان بسیار مهم است.

اما جای نگرانی نیست. با وجود نعمتی مثل اینترنت میتوان از آن سوی اقیانوس ها باخبر شد. رادیو ABC استرالیا با برنامه های متنوع با لهجه استرالیایی خیلی به من کمک کرد. در سایت این رادیو آخرین PodCast ها مربوط به برنامه های پخش شده گذاشته شده است که میتوان آنها را دانلود کرد. برای من که خیلی مفید بود. من که هیچی از لهجه استرالیایی نمیفهمیدم الان میتونم تا ۹۰ درصد حرفاشون رو متوجه بشم. خیلی خوبه اگه فایل ها رو دانلود کرده و همیشه گوش کنیم.

به آدرس http://www.abc.net.au/rn/podcast/default.htm برید و اونها رو بگیرید.

جالب است این رو هم بگم که برخی از این فایل های صوتی همراه با متن هستند که در این مورد واقعا معرکه هست. توی بعضی از برنامه ها هم اغلب مهمان هایی دعوت میشن که واقعا خیلی سریع حرف میزنن مخصوصا زن ها. از آنجایی که مدت زمان هر کدام از این فایل ها حداقل ۴۵ دقیقه هست، پیشنهاد میکنم حتما یه سری به این سایت بزنید.

شاید تا حالا کمتر کسی تصور میکرد روزی برسد که مردم در حالی که در پشت کامپیوتر خود نشستن دور دنیا رو بگردن و از کوچه پس کوچه های شهرهای متعدد دنیا سر در بیارن. ولی حالا به لطف اینترنت خیلی راحت شده. مثلا برای خود من که دارم میرم استرالیا شاید خیلی جالب باشه که مثلا شهر سیدنی چه شکلیه. در واقع غیر از سیدنی میشه شهرهای دیگر کشورهای دنیا رو هم دید. البته چون ایران خیلی پیشرفته هست و حالا حالاها طول میکشه تا همه خیابونای تهران رو به صورت یه بانک اطلاعاتی جغرافیایی در بیارن فعلا ایران توش نیست. حالا بهتون میگم چه جوری این کار رو بکنید:

۱- اول برید به آدرس map.google.com بعد از چند لحظه به احتمال قوی نقشه آمریکا رو روبروی خودتون میبینید. یه چیزی شبیه این عکس ظاهر میشه. حالا مثلا برای دیدن شهر شهید پرور سیدنی در بالای صفحه اسم شهر رو تایپ کنید:

۲- حالا میتونین نقشه شهر سیدنی رو مشاهده کنید. در سمت چپ هم یک سری لینک هست که مناطق و چند عکس معروف و دیدنی رو نشون میده. اگه دقت کنید میبینید در سمت چپ بالای صفحه یک آدمک کوچک دیده میشود. اون رو با ماوس گرفته و توی یکی از خیابون های روی نقشه بندازید. حالا ببینید چه اتفاقات زیبایی می افته:

۳- علاوه بر دیدن فضای واقعی خیابون که یه تصویر پانوراما یا ۳۶۰ درجه هست شما در گوشه پایین این پنجره میتونید با حرکت دادن آدمک خیابون های دیگه رو هم ببیننید و یا حتی با کلیک روی فلش های سفید در خیابون قدم بزنید و عقب و جلو برید:

بنابراین دوستانی که پول کافی برای مسافرت ندارند میتونن با خرید یک کارت اینترنت به اروپا و آمریکا و... سفر نمایند. سوغاتی ما نیز فراموش نشود.

حدود 2 ماه پیش رفتم دوبی خونه یکی از دوستام. راستش زیاد از دوبی خوشم نیومد. البته این رو بگم که توی دوبی همه جور امکانات و خدمات هست. مردم آرومی داره که البته همه نژادها توشون هست. مخصوصا هندی و فیلیپینی. جا داره از مهمون نوازی دوست عزیزم علی تشکر کنم چون با وجود اون کلی بهم خوش گذشت و کلی هم زحمت دادم هم به خودش و هم خانومش. امیدوارم بتونم جبران کنم. اول علی جان منو برد جلوی کاخ شیخ دوبی که توی خیابونش پر بود از طاووس.

فرداش هم رفتم سیتی سنتر (کارفور مال) جای خیلی قشنگی بود که قیمت ها هم از خودش قشنگ تر بودن. قیمت ها که تقریبا مثل ایران بود ولی از لحاظ کیفیت و تنوع از ایران خیلی بهتر بود. این رو هم بگم که اکثر برندهای معروف هم فروشگاه داشتند که کیفیت جنسها خیلی بالا و به همون نسبت هم قیمت هاشون بالا بود.

سلام به همه بازدیدکنندگان عزیز. امروز اولین پست رو می نویسم و امیدوارم مطالبی که در این وبلاگ میزارم همگی خاطرات و مطالب خوب و مفید و خوشحال کننده باشن. هم اکنون در تهران هستم و تا چند ماه دیگه قراره که برم استرالیا. فعلا که منتظر ویزا هستم تا ببینم آیا من هم جزء مهاجرین خواهم شد یا نه.

هدف از ایجاد این وبلاگ هم اینه که اولا بتونم مطالبی که میخوام به دوستان و آشنایان و خانواده خودم بگم رو اینجا بزارم و بعد هم اطلاعات و خاطرات و تجاربی رو که در این چند سال باهاش برخورد میکنم رو برای دیگران هم بازگو کنم.